Brief over strafbaarstelling conversiehandelingen
GezinsPlatform heeft een stevige en duidelijke brief gestuurd aan de leden van de Eerste Kamercommissie voor Justitie en Veiligheid over het controversiële wetsvoorstel dat ‘conversiehandelingen’ strafbaar wil stellen.
GezinsPlatform vreest dat dit voorstel veel verder gaat dan het aanpakken van échte dwang en misstanden. Het dreigt gewone ouders, leraren en begeleiders strafbaar te maken wanneer zij:
- hun kind willen behoeden voor snelle, vaak door sociale media aangewakkerde gender- of identiteitstrends
- in overleg met school een consistente lijn vasthouden
- hun kind vanuit hun eigen levensovertuiging of geloof willen begeleiden
In de brief licht GezinsPlatform drie concrete, herkenbare situaties toe en stelt een aantal directe, scherpe vragen.
De opvoedingsvrijheid van ouders en de ruimte voor liefdevolle zorg en begeleiding mogen niet worden uitgehold.
Eerste Kamer der Staten-Generaal
T.a.v. leden van de Eerste Kamercommissie voor Justitie en Veiligheid
Postbus 20017
2500 EA DEN HAAG
Zaltbommel, 23-10-2025
Onderwerp: Wet strafbaarstelling conversiehandelingen (36178)
Geachte leden van de Eerste Kamercommissie voor Justitie en Veiligheid,
Tot onze grote verbazing en ontsteltenis heeft de Tweede Kamer begin september toch het wetsvoorstel ‘Wet strafbaarstelling conversiehandelingen’ aangenomen. Dit hadden wij, gelet op de kritiek van de Raad van State en de verregaande inbreuk op basale grondrechten die hiermee gepaard gaat, niet verwacht.
GezinsPlatform.NL is opgericht om het gezin een stem te geven in de samenleving en de belangen van het gezin te vertegenwoordigen en verdedigen. In het kader van de bescherming van gezinnen en kinderen zouden wij u willen wijzen op een aantal van onze ernstige bedenkingen en u vriendelijk willen verzoeken om onze dringende vragen daarover, geïllustreerd door een aantal casussen, alsnog voor te leggen aan de initiatiefnemers.
Bezwaar 1
Het voorstel wijkt af van internationale ontwikkelingen
Het wetsvoorstel loopt achter op of gaat tenminste in tegen internationale ontwikkelingen rondom met name genderzorg voor minderjarigen. Door voortschrijdend (medisch) inzicht blijkt dat minderjarigen bij gender bevestigende zorg onnodige sociale en medische risico’s lopen. Ook blijkt dat verreweg de meerderheid terugkomt op het aanvankelijke idee dat hij/zij seksueel is aangetrokken tot hetzelfde geslacht of leidt aan genderdysforie. Daarnaast spelen er vaak andere (psychische) problemen waar ruimte en aandacht voor moet zijn omdat deze niet worden opgelost door de bevestiging van een seksuele geaardheid of genderdysforie. Ouders hebben, wettelijk gezien, de zorg voor hun minderjarige kinderen en zullen dus alle mogelijke hulp zoeken om te vooromen dat hun kind voortijdig een, mogelijk niet passende, levenskeuze maakt of levenslange patiënt wordt. In juni van dit jaar bevestigde het Hooggerechtshof in de Verenigde Staten niet voor niets een wet in de staat Tennessee, en daarmee in alle vergelijkbare staten, die genderbevestigende zorg voor minderjarigen verbiedt, gebaseerd op leeftijd en medisch gebruik.
Vraag 1
Annelies (13) vertelt aan moeder Nelleke, die ook werkzaam is als therapeut, dat ze denkt dat ze een jongen is. Moeder Nelleke antwoordt dat ze dat misschien denkt, maar dat ze feitelijk een meisje is. Vanaf dit moment voert Nelleke stelselmatige gesprekken met Annelies om haar te helpen haar biologische geslacht te accepteren.
Beogen de initiatiefnemers met dit wetsvoorstel het gedrag van moeder en therapeut Nelleke strafbaar te stellen?
Bezwaar 2
Het voorstel gaat voorbij aan het ‘stelselmatig of anderszins op indringende wijze’ beïnvloeden van minderjarigen en kwetsbare volwassenen door o.a. sociale media
Het is een algemeen breed maatschappelijk erkend probleem dat minderjarigen en kwetsbare volwassenen makkelijk en sterk beïnvloed kunnen worden door social media. Er zijn helaas veel voorbeelden van minderjarigen en ook kwetsbare (jong)volwassenen die worden meegenomen in een trend of hype en door doelgerichte industrieën/campagnes (porno, bepaalde challenges, producten). Uit de getuigenissen van minderjarigen en (kwetsbare) jongeren komt duidelijk naar voren dat sociale media heel vaak de oorzaak ervan zijn dat zij het idee hebben dat zijzelf een ander gender hebben dan hun geboortegeslacht. De cijfers van de onwaarschijnlijk snelle toename van meisjes die jongen willen zijn, is daar maar één voorbeeld van. Daar (sociale media) zijn minderjarigen en kwetsbare jongeren ‘stelselmatig of anderszins op indringende wijze’ het doelwit. Dat ouders daar alles aan zullen doen om hun kinderen uit de greep van een dergelijke hype of doelgerichte lobby te houden, is hun verantwoordelijkheid en zou nooit als strafbaar mogen gelden.
Vraag 2
Patrick (11) wil regelmatig in een rokje naar school. Zijn ouders vinden het, nu Patrick aan de middelbare school begint, onverstandig en dringen erop aan zijn gevoelens de tijd te geven. Nu hij een smartphone heeft, komt hij steeds meer in aanraking met app-groepen en sociale media waarin zijn gevoelens worden bevestigd (en vaak bejubeld). In zijn mentor Lucas (38) probeert Patrick een medestander te vinden, maar die voelt er niets voor. Bij het tien-minutengesprek spreken ouders en mentor af dat ze thuis en op school dezelfde lijn aanhouden. Patrick blijft Lucas bevragen over zijn mening over genderidentiteit. ‘Ik ga hier verder niet op in. Een jongen is een jongen en een meisje is een meisje’, zo besluit leraar Lucas. Ook wanneer Patrick aan Lucas vraagt om hem op school voortaan Pita te noemen, weigert hij dit, mede omdat hij dit met de ouders van Patrick heeft afgesproken.
Beogen de initiatiefnemers met dit wetsvoorstel het gedrag van leraar Lucas strafbaar te stellen?
Bezwaar 3
Het voorstel blijft vaag
Ondanks de kritiek van de Raad van State op het wetsvoorstel en de diverse amendementen vanuit enkele politieke partijen om het voorstel aanvaardbaarder te maken, blijft veel ongenoemd of vaag. Zo zullen ouders uit liefde voor hun kind en handelend vanuit hun levensovertuiging er alles aan willen doen om hun minderjarige zoon of dochter te behoeden voor een mogelijke misstap waar het kind later spijt van kan krijgen. Onduidelijk is of, als de ouders hierbij hulp zoeken van derden (zij het met of zonder godsdienstige achtergrond), een strafbaar feit plegen. Dat zou betekenen dat de staat zich mengt in de opvoeding, wat niet de bedoeling kan zijn.
Vraag 3
Bente (16) vertelt haar ouders Esther en Michiel dat ze denkt dat ze panseksueel is omdat ze denkt dat zij zich zowel tot jongens als meisjes aangetrokken voelt. En ze vertelt dat ze erover denkt een seksuele relatie met een vriendin te beginnen. Esther en Michiel zeggen dat ze het waarderen dat Bente dit aan hen vertelt. Tegelijk wijzen zij Bente op de levensovertuiging waarin haar ouders haar altijd hebben opgevoed, dat God de mens goed en mooi heeft geschapen, als man en vrouw, en bestemd om samen en aanvullend aan elkaar, ouders te worden. Zij organiseren een aantal gesprekken met de pastoor/dominee/jeugdleider, om Bente te helpen een dieper begrip voor deze geloofswaarheid te krijgen. Een paar jaar later wil Bente echter met de kerk breken en besluit ze haar ouders aan te klagen voor het verrichten van conversiehandelingen.
Beogen de initiatiefnemers met dit wetsvoorstel het gedrag van de ouders van Bente en de betrokken pastoor/dominee/jeugdleider strafbaar te stellen?
Wij hopen dat u deze bezwaren ter harte wilt nemen, de vragen wil voorleggen aan de initiatiefnemers en danken u bij voorbaat hartelijk voor uw welwillendheid.
Hoogachtend,
Yvonne Koopman, voorzitter
Gerdien Lassche, bestuurslid
